Co to jest dysleksja


Dysleksja – jest określana jako specyficzna trudność w nauce czytania i pisania. Objawy dysleksji rozwojowe u dzieci z prawidłowym rozwojem mogą przyjmować postać zaburzeń mowy, uwagi, koncentracji oraz pamięci. Pierwotna przyczyna dysleksji rozwojowej przez wielu badaczy upatrywana jest w zakłóceniach funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego.

Co to jest dyskalkulia


Dyskalkulia jest rodzajem specyficznej trudności w uczeniu się. specyficznych trudności w uczeniu się. Te trudności odnoszą się przede wszystkim do nauki matematyki. Choć dyskalkulia nie oznacza zaburzeń ogólnych funkcji umysłowych i osoby zmagające się z tą dolegliwością mają na ogół wysoki iloraz inteligencji, to dyskalkulia utrudnia również naukę fizyki, chemii, czy geografii.

Co to jest dysortografia


Dysortografia jest jednym z wielu rodzajów specyficznych zaburzeń i objawia się pisaniem wyrazów z błędami ortograficznymi. Przyczyną tych błędów nie jest brak znajomości poprawnej pisowni, a zakłócenie percepcji wzrokowej lub słuchowej, które wpływają na nieprawidłowe zapisywanie wyrazów.

Co to jest dysgrafia


Dysgrafia jest zaburzeniem objawiającym się odręcznym pisaniem deformowanych liter, które są trudne do odczytu. Jednymi z pierwszych objawów dysgrafii poza pisaniem przez dziecko nieczytelnych liter, czy też całych wyrazów jest również niechęć dziecka do kolorowania, czy też szybkie męczenie się ręki podczas pisania.

Co to jest logopedia


Logopedia jest dziedziną nauki zajmującą się kształtowaniem prawidłowej mowy i jej doskonalenie. Specjaliści logopedzi zajmują się usuwaniem oraz minimalizowaniem wad wymowy, nauczania wymowy w przypadku jej braku oraz usuwaniem zaburzeń głosu.

Terapia ucznia z dysleksją


Leczenie dysleksji powinno się odbywać w ramach specjalistycznych zajęć korekcyjno-kompensacyjnych lub terapii pedagogicznej, uzupełnianych pracą własną ucznia w domu, według zaleceń terapeuty. Najlepsze efekty przynoszą zajęcia terapeutyczne, które są intensywne, systematyczne, długotrwałe, odbywające się regularnie i są w nie zaangażowani rodzice ucznia oraz nauczyciele.

Specjalne potrzeby edukacyjne


Termin ten odnosi się do dzieci i młodzież posiadających trudności w funkcjonowaniu ruchowym, sensorycznym oraz poznawczym, w zakresie komunikacji, emocjonalno-społecznej lub psychicznej. Dzieci i młodzież ze specjalnymi potrzebami rozwojowymi i edukacyjnymi to te, u których rozpoznano i stwierdzono zagrożenie niepełnosprawnością, wszelkie dysfunkcje, dysharmonie lub niesprawności mogące mieć negatywny wpływ na dalszy rozwój.

Ćwiczenia śródlekcyjne


Ćwiczenia śródlekcyjne są na ogół krótkimi 2 – 4 min zestawami ćwiczeń, które powinny być stosowane na każdej lekcji. Poza samymi zaletami typowo zdrowotnymi dają one również takie efekty jak rozwój sprawności ruchowej, przeciwdziałanie wad postawy, nabywanie umiejętności relaksu, rozluźniania się, czy pobudzenia poprzez ruch.

Specyficzne trudności w uczeniu się


Są zbiorem trudności w uczeniu się odnoszące się do uczniów w normie intelektualnej, którzy mają trudności w przyswajaniu treści nauczania, wynikające ze specyfiki ich funkcjonowania percepcyjno-motorycznego i poznawczego, nieuwarunkowane schorzeniami neurologicznymi. W szczególności chodzi tu o dysleksję, dysgrafię, dysortografię i dyskalkulię.


Niedostosowanie społeczne, zagrożenie niedostosowaniem społecznym


Termin odnoszący się do dzieci i młodzież oznaczający sprzeciw wobec obowiązując norm, zasad i wartości społecznych. Ich zachowanie jest na ogół odbierane jako bunt, opór i sprzeciw wobec obowiązujących przepisów prawnych oraz zasad moralnych. U dzieci i młodzieży z niedostosowaniem społecznym zauważalny jest wysoki poziom agresji i nietolerancji.

Ewaluacja postępu ucznia


Jest to proces zakładający weryfikację i ocenę poziomu wiedzy i rozwoju ucznia. Proces ten koncentruje się na takich elementach jak poznaniu, kontroli, analizy oraz oceny wiedzy i umiejętności zdobytych przez ucznia. Sam proces ewaluacji postępu ucznia nie ma na celu jedynie ocenienie efektów procesu kształcenia, ale przede wszystkim określenie zdolności i możliwości w taki sposób by dostosować proces edukacyjny do indywidualnych potrzeb ucznia.

Gry terapeutyczne


Są jedną z skuteczniejszych form prowadzenia terapii, która ze względu na ciekawy i angażujący model prowadzenia terapii bywają dużo bardziej skuteczne od klasycznej, nudnej i męczącej formy terapii. Największą zaletą wynikającą z wykorzystywania gier terapeutycznych jest angażowanie wielu funkcji psychofizycznych połączonych z nabytą wiedzą oraz doświadczeniami dziecka. W ten sposób zachodzi synchronizacja wszystkich zdolności ucznia dając mu większe zaangażowanie w proces terapii, a w efekcie lepsze rezultaty prowadzonej terapii.


Terapia pedagogiczna ucznia


Jest świadomym, zamierzonym i zaplanowanym działaniem ukierunkowanym na ucznia przy wykorzystaniu metod i technik, których zadaniem jest przywrócenie, wzmocnienie lub też wykształcenie zachowań, umiejętności oraz cech osobowo-poznawczych odnoszących się do motywacji i emocji edukacyjnej.


eduterapeutica